وجه به جهان بیرون از زمین و شناسایی سیارات و ستارگان و حركات آنها و اثری
كه تصور می شد بر امور روزانه مردم دارند در فرهنگ و تمدن های پیش از
اسلام مقام ویژه ای داشت.
در قرن دوم هجری كه مسلمانان از نظر سیاسی و
نظامی بر سرزمین های تحت تسلط خویش حاكمیت یافتند دوره سازندگی جای پیشروی
نظامی را گرفت. از این زمان بود كه مسلمانان با بهره گیری از امنیت و ثروت
موجود به ساختن پرداختند و انواع اطلاعات، هنرها، دانش ها و مهارت های
مردم، شهرهای حكومت پهناور اسلامی را به كار گرفتند و با ساختن شهر بغداد و
استقرار مركز حكومت اسلام در آن به دعوت دانشمندان و هنرمندان و منجمان
پرداختند و بیت الحكمه بغداد را تاسیس كردند.
نحوه مدیریت بر یك جامعه
دانشمند و جلب و جذب و تشویق به همكاری و تساهل نسبت به اعتقادات شخصی آنها
سبب شد كه دانشمندان یهودی، مسیحی، هندو، زرتشتی و مسلمان در این مجمع
علمی گرد آیند و هر یك به انتقال مواریث فكری و دانش و مهارت های قومی خود
به یكدیگر بپردازند.بینش اصیل اسلامی كه احترام به علم و عالم و علم آموزی
یكی از پایه های آن است مایه آن شد كه فرهنگ جدید و پویایی سازمان یابد،
فرهنگی كه از فرهنگ غنی ایرانی، هندی، سریانی و یونانی بر پایه قرآن و سنت
مایه گرفته اما پیشروتر و سازنده تر از آنها بود.